W niniejszym tek?cie przedstawiono krótkie omówienie teorii Reuvena Feuersteina dotycz?cych mediacji, a tak?e badania Castanho (2001) przedstawionego w trzeciej cz??ci tekstu. W ten sposób pokazano, ?e teorie te uzupelniaj? si?, poniewa? jedna dotyczy ucznia, a druga nauczyciela. Prawdopodobie?stwo, ?e metoda Feuersteina zapewni pozytywne i skuteczne efekty edukacyjne u osób obj?tych mediacj?, jest tak samo pewne, jak to, ?e nauczyciel/mediator, który jest sprawc? tych efektów, równie? przeszedl znacz?ce do?wiadczenie edukacyjne, zgodnie z badaniami Castanho. Teoretyczne odniesienie Reuvena Feuersteina dotyczy podej?c teoretycznych, takich jak modyfikowalno?c struktury poznawczej, a tak?e dynamiczna ocena sklonno?ci do uczenia si? i program wzbogacania instrumentalnego. Do?wiadczenie uczenia si? z po?rednictwem, podstawa praktyki Feuersteina, mo?e byc rozwijane w celu poprawy funkcji poznawczych, podobnie jak w przypadku Castanho, który w raportach zebranych przez nauczycieli przedstawia sze?c spostrze?e?, które s? punktami dialogu z prac? Feuersteina.