Niniejsza praca analizuje pytania dotycz?ce edukacyjnego wymiaru pracy oraz jej organizacji i procesów zarz?dzania przez samych pracowników. Jej celem jest zrozumienie, w jaki sposób wiedza i procesy pedagogiczne, z perspektywy praktyki edukacyjnej, stanowi? elementy nowej kultury pracy w procesach organizacyjnych i zarz?dczych w Stowarzyszeniu Hafciarzy Seridó (ABS) / Caicó-RN. Badanie pokazuje, ?e edukacyjne procesy uczenia si? i budowania wiedzy, w pracy i poprzez prac?, rozwijaj? si? w sieciach wymiany do?wiadcze? w przestrzeni solidarnego przedsi?biorstwa gospodarczego. Koncentruje si? na kategoriach, które odpowiadaj? obecnej konfiguracji pracy w elastycznym kapitalizmie: zlecaniu i pracy w domu. Inn? wa?n? kategori? jest czas haftowania: czas i do?wiadczenie w sercu zawodowego "ja" i jego reprezentacja wiedzy rzemie?lniczej/zawodowej. Podsumowuj?c, rzemie?lnicza dzialalno?c hafciarska, w odniesieniu do studium przypadku ABS, jest postrzegana jako zawód, ?ródlo nieformalnego dochodu - gdy nie ma dost?pnej pracy - oraz jako dzialalno?c przej?ciowa podczas studiów, pracy w domu i "elastycznej pracy".