W niniejszej pracy omówiono uczenie si? chemii poprzez wspólprac? mi?dzy uczniami tej samej klasy. W tym celu uczniowie szkól ?rednich zostali wybrani do nauczania uczniów z poprzedniej klasy. Ta relacja, która jest mniej formalna ni? ta mi?dzy nauczycielem a uczniem, jest przedmiotem niniejszej pracy. W?ród glównych dowodów zauwa?ono, ?e w trakcie zaj?c uczniowie stali si? protagonistami, czasami przyjmuj?c rol? liderów w przygotowywaniu materialów, czasami jako obserwatorzy, w bardziej interaktywnym i dialogicznym podej?ciu do nauczania z uczniami z innych klas. Wzajemne wzbogacanie odbywalo si? w sposób naturalny i dojrzaly. Wniosek jest taki, ?e horyzontalno?c relacji, to?samo?c mi?dzy podmiotami, które ucz? si? i rozumiej? w równoleglym j?zyku mi?dzy stypendystami i studentami, prowadzi do dobrych wyników w nauce.