Celem niniejszego badania bylo okre?lenie skutecznych reakcji szkoly na uczniów, którzy do?wiadczyli traumy spowodowanej przemoc? spoleczn?. W badaniu przeanalizowano po?redni? wiktymizacj? oraz jej wplyw na rozwój spoleczno-emocjonalny, funkcjonowanie poznawcze i wyniki psychospoleczne siedmiu absolwentów szkól w okr?gu szkolnym miasta Syracuse. Zebranie i analiza danych do transcendentalnego fenomenologicznego badania jako?ciowego skladaly si? z trzech etapów: (a) analizy danych zbiorczych, (b) cz??ciowo ustrukturyzowanych wywiadów oraz (c) sporz?dzenia notatek analitycznych. Dane sugeruj? istnienie ró?nic mi?dzy plciami w sposobie prze?ywania ?aloby przez uczniów. Wyniki wskazuj?, ?e istniej? cztery glówne czynniki wplywaj?ce na uko?czenie szkoly ?redniej przez uczestników badania: (a) system wsparcia, (b) samostanowienie, (c) aktywno?c oraz (d) upami?tnianie zmarlych. Przedstawiono zalecenia dotycz?ce sposobów, w jakie personel szkolny mo?e odgrywac bardziej bezpo?redni? rol? w zaspokajaniu potrzeb spoleczno-emocjonalnych uczniów oraz utrzymaniu ich zaanga?owania zarówno w nauk?, jak i ?ycie spoleczne.